راهی جز این نداشتم

............

باور کرده بودم که حقی برای زندگی دارم

ایرانی هستم، 

باور کرده بودم ایران مردمی ترین است

...... واقعا نمی دونم چی مینویسم و چیکار میکنم

فقط می دونم هرکسی آروم بشینه خائن تر از اونهایی که ما ها رو خر فرض کردن

اگه همه با هم باشیم از هیچی نترسیم حق به کرسی میشینه

امید تو دل هامون نباید بمیره و نباید میدون واسه این حیوانات آدم نما باز باشه

یه یا علی و یا حسین و توکل به خدا راه رو برام باز میکنه

خیلی خیلی دلم پره ..... دلم خون خوش بحال اونهایی که نیستن و نمی بینن...