پشت سکوتم ...
تنها چيزي كه از تو باقي مانده همين سكوت من است و ديگر هيچ.......
قصه گو، قصه بگو از تمام غصه ها حرفي از نگفته ها آرزوي قلبم و فكرم و خيالم و ... همه رو برام بگو ! بگو از تنها شدن عاشق خدا شدن بگو از قصه ي قلبم ... تو بگو ! قصه گو،برام از دلم بگو!؟ كه چطور ربوده شد؟ اينطوري خموده شد؟ شعر چشمام و بگو... غربت صداي من ... عاشقي، نه... ! هواي من قصه گو، تو بگو ! چرا من تنها شدم؟ مثل قطره از چشماش رها شدم ؟ خوب بگو! ** چطوري قلبم ولرزوند ؟ منو از جدايي ترسوند؟ شعر و تو چشماي من ديد عشق و از نگاه من خوند ؟ اون چطور فهميدكه قلبش توي قلب من اسيره؟، بدون صداو اسمش دل من كم كم ميميره؟ اي خدا .............. آخه من تا كي بايد تنها باشم عاشق عشق تو اين دنيا باشم من تا كي فقط بايد عاشق خدا باشم قصه گو، تو بگو ! كه چي شد اينطوري شد؟ مگه عاشقم نبود؟ پس چرا منو نبرد؟؟ عشق من با اون صدا منو به خدا سپرد اون برام اين مي خوند: « عزيزم خدا نخواست » منو عاشق كرد و رفت. قلب و جونم بي صداي اون شكست من ، خدا خدا مي كردم عشقم و صدا مي كردم اما اون صدا مو نشنيد حتي حالم و نپرسيد روح من دوباره پوسيد آزاده 12اردیبهشت1384 
از سقف لحظه هایم
یاد تو چکه می کند
.
.
.
اگر باران بند بیاید
از این خانه خواهم رفت
