پشت سکوتم ...

گزارشی از ایران سبز

azadehsoleimani — Wed, 04 Nov 2009 12:24:18 GMT

سیزده آبان هزارو سیصد هشتاد هشت حماسه ای دیگر

آزادی یعنی یاهو میل ،یاهو مسنجر،ام اس ان و..... بسته باشه و تو از

وقتت درست استفاده کنی ، فیلتر شکن ها کار نکنه تا ملت زحمت

کش وحساس ایران در سایت های فیس بوک ،یوتیوپ و.. کشتار مردم رو در

کشورهای اجنبی و دشمن نبینند که خاطرشون آزرده نشه ودلشون نگیره موبایل

ها بعد ساعت یک ظهرامروزغیر قابل استفاده باشند تا خدایی نکرده فیش ها

آخرماه کمر شکن نباشه!!!

حالا براتون بگم از متروو ایستگاههاش :

مترو ایستگاه هفت تیر نگه نداشته تا خاطره ی شهدا یاد آوری نشه

ویاد شهدا خاطرمردم رورنجیده نشه و هر کسی هفت تیربیکارایستاده وبه اینور

اونورنگاه میکنه باید بره مسجد الجواد واونقدر اونجا بمونه تا هرچی نماز

نخونده داره با نوازش باطوم ها بخونه اگه نه گاز اشک آورمیزنن تا گریه

کنه و توبه کنه تا خدایی نکرده براش گناه تازه ثبت نشه و تو اون دنیا قصاص

نشه و بره جهنم آخی می بینی چه مهربونن با ملت !!!

ایستگاه مفتح که حتما باید پیاده شی و از گاردی ها ی نازنین انواع واقسام

هدیه ها روبگیری واگه دستشون رد کنی و دلشون رو بشکونی خدا باهات قهر

میکنه و خود به خود ( با اسپری ) رنگت نارنجی میشه خیابون های مطهری

و قائم مقام و میدون فاطمی رو محاصره کردن تا اگه کسی توی ساختون ها

قایم شده میارن بیرون ،درها رو به زورعشق نابی که به ملت دارن باز

میکنن . چون همه امروزباید از هدیه های با ارزش دولت بهره ببرنن!

براتون بگم ازجلوی سینما آزادی به دلیل جمعیت زیاد مردم ، کارمند های

عزیز و دل نازک دولت(گارد)نتونستند تک به تک به ملت خدمت کنن با

گازاشک آور گل پاشیدن و با تفنگ هاشون گٌل ها لوله به

هوا پرت کردن وواسه ملت شادی آفریدن ومردم از شادی جیغ می زدند و

بعضی هاشون هم از فرط شادی نمی دونم چرا سر وصورتشون به

رنگ خون قرمزشد؟؟

پرتاب این گٌل ها لوله ها صدای خیلی بلندی داشت و جلوی چند تا

از بیمارستان ها هم پرتاب کردند تا به مریض ها قلبی بگن بابا امید داشته

باشین ما هستیم ............................. .

آزاده

1388/8/13

زمان ایست

azadehsoleimani — Sun, 18 Oct 2009 05:25:18 GMT

مدت زیادی از رقص قلم در دستانم دورم ،

قلم را می رقصانم تا لذتش را فراموش نکنم.

می دانم گاهی باید ایستاد تا به مقصد رسید.......

شب و روز ، خورشید و زمین در حرکتند ،

اما تو بایست.، ای زمان دست بردار از دویدن.

آزاده

1388/7/25

مرگ حتمی

azadehsoleimani — Sun, 16 Aug 2009 11:29:18 GMT

سلام جناب آقای شریفی نیا

این روزا ما عزداریم ... امروزم عزادار شماییم ...

از روزی که شما رو توی مراسم تحلیف دیدم یک عالمه سوال اومده تو ذهنمو یه عالمه درد

... درد رودست خوردن ... نامردی دیدن ... تموم شدن یه آدم برات ... مرگ هنرپیشه ای

که برات عزیز بود !!!

آقای شریفی نیا شما دیگه چرا ؟؟؟

حضورامثال مایلی کهن ها و الماسی ها برای ما قابل هضم و درکه ولی شما چرا ؟

فکر می کردیم از ما هستین ... نبودین ؟یا نکنه عوض شدین ؟مشه اینقدر عوض شده

باشین ؟ می شه بگین جریان چیه آقای هنر پیشه؟؟؟

زدین تو کار خرید و فروش ؟ فروش ما مردوتون ...

ما رو به چی فروختین؟؟؟به چقدر ؟؟؟ به کی ؟؟؟

نکنه دارین دوبتره نقش بازی می کنین ... سناریوش چیه ؟ کارگردانش کیه ؟

نکنه آقای ده نمکی... وزیر احتمالی آیندهو متخصص اجرای هر گونه پروژه اخراجیها!

انگار این سناریو رو نخونده قبول کردین ؟؟؟ کاش قبولش نمی کردین !!!

کاش می موندین با ما ... این سناریو فروش میلیادری نداره دیگه ... آخه این سناریوی

اخراجی های ابدیه !!!

بدونید دیگه به تماشای اخراجی های 3 نمی یایم ...

بدونید که اخراج شدید از قلب همه مایی که یه زمانی دوستون داشتیم ...

مردید واسه مون ...

آقای اخراجی ... الان که فکر می کنم می بینم چقدر نقش حاجی گیرینف توی اخراجی های

2 مناسبتون بود ... خودتون رو بازی می کردین انگار ...

یا نه همچین رفتین تو نقش که دیگه بیرون نیومدین ...

نون به نرخ روز خوری شما رو اینقدر پروار کرده بود و ما نمی دونستیم ؟

می دونید اونایی رو که پرواز می کنن میرن سلاخ خونه ها !؟!

آقای شریفی نیا ... این اسم دیگه مناسب شما نیست ...

یعنی به نظر من بی مسماست ...

عوضش کنید ... یه چیزی بذارید که به منش و رفتارتون باید ...

آقای بی شرف نیا

شاید ...

در آخرهم درگذشتتون رو به جامعه خس و خاشاک تسلیت می گم

و براتون از خداوند متعال طلب آمرزش می کنم ...

امیدوارم بدونید چی بودید و چی شدید برای ما خس و خاشاک

....

دوست عزیزم نشمیل

88/5/16

ای یه داستان اما شما بگید شبیه کدوم داستانه؟؟

azadehsoleimani — Tue, 30 Jun 2009 06:11:18 GMT

یکی بود یکی نبود.

چوپانی بود که در نزدیکی ده، گوسفندان را به چرا می برد.

مردم ده، همه گوسفندانشان را به او سپرده بودند و

او هر روز مشغول مراقبت از آنان بود.

چوپان،‌ هر روز که گرسنه میشد، گوسفندی را می کشت.

کباب میکرد و خود و بستگانش با آن سیر میشدند.

سپس فریاد میزد: گرگ. گرگ. ای مردم. گرگ...

مردم ده سرآسیمه میرسیدند و میدیدند که مانند همیشه،

کمی دیر شده و گرگ گوسفندی را خورده است.

مردم ده تصمیم گرفتند پولهای خود را روی هم بگذارند و

چند سگ گله بخرند. از وحشی ترین و خونخوارترینها.

چوپان به آنها اطمینان داد که با خرید این سگها،

دیگر هیچگاه، گوسفندی خورده نخواهد شد.

هنوز چند روزی نگذشته بود که دوباره،

صدای فریاد چوپان به گوش رسید.

مردم دویدند و خود را به گله رساندند و دیدند گوسفندی خورده شده است.

یکی از مردم، به بقیه گفت:

ببینید. ببینید.

هنوز اجاق چوپان داغ است.

هنوز خرده هایی از گوشت سرخ شده گوسفندانمان باقی است.

بقیه مردم که تازه متوجه شدند چوپان، دروغگوست، فریاد برآوردند: دزد. دزد. دزد را بگیرید...

ناگهان چهره مهربان و دلسوخته چوپان تغییر کرد.

چهره ای خشن به خود گرفت. چوب چوپانی را برداشت و به سمت مردم حمله ور شد.

سگها هم او را همراهی میکردند.

برخی مردم زخمی شدند. برخی دیگر گریختند.

از آن شب، پدرها و مادرها برای بچه ها، در داستانهای خود شرح میدادند که:

عزیزان. دورغگویی همیشه هم بی نتیجه نیست.

دروغگوها میتوانند از راستگویان هم سبقت بگیرند.

خصوصاً وقتی پیشاپیش، چوب، گوسفندها و

سگهای نگهبانتان را به آنها سپرده باشید...

ننگ بر این مردم فریبها

azadehsoleimani — Sun, 21 Jun 2009 11:35:24 GMT

راهی جز این نداشتم

............

باور کرده بودم که حقی برای زندگی دارم

ایرانی هستم،

باور کرده بودم ایران مردمی ترین است

...... واقعا نمی دونم چی مینویسم و چیکار میکنم

فقط می دونم هرکسی آروم بشینه خائن تر از اونهایی که ما ها رو خر فرض کردن

اگه همه با هم باشیم از هیچی نترسیم حق به کرسی میشینه

امید تو دل هامون نباید بمیره و نباید میدون واسه این حیوانات آدم نما باز باشه

یه یا علی و یا حسین و توکل به خدا راه رو برام باز میکنه

خیلی خیلی دلم پره ..... دلم خون خوش بحال اونهایی که نیستن و نمی بینن...

ایرانی سبز

azadehsoleimani — Wed, 10 Jun 2009 07:01:18 GMT

ایران همیشه سبز باقی خواهد ماند.

دلنوشته بارانی آزاده

azadehsoleimani — Sat, 18 Apr 2009 07:23:18 GMT

راستش رو بخواهید مدت ها بود دلم نوشته ای نداشت فقط می نوشتم که نکنه ننوشته باشم

به هر حال امیدوارم خوشتون بیاد:

اندکی بیشتر زیر باران بمان

ابر را بوسیده ام تا بوسه بارانت کند

آزاده

88/10/1

با بوسه سیرابم کردی و من تشنه ی توام هنوز

1388/1/28

جلسه نقد و بررسی معجزه ی شعر طنز

azadehsoleimani — Mon, 06 Apr 2009 08:37:18 GMT

دوشنبه ۲۴ فروردین نخستین نشست" دگرخند "با موضوع نقد

کتاب معجزه‌ی شعر طنز

با حضور طنازانی چون آقای رضا رفیع و آقای اسماعیل امینی برگزار می شود!

علاقه‌مندان می‌توانند ساعت 16 روز یاد شده به سالن شماره 2 تالار اندیشه

حوزه هنری واقع درتقاطع خیابان‌های حافظ و سمیه مراجعه کنند.

معجزه شعر طنز

azadehsoleimani — Wed, 04 Feb 2009 06:13:18 GMT

ما رنج دراین کتاب بردیم بسی معشوقه ی نیک ماست در هر نفسی

گویند به عاریت بده تا خوانیم معشوقه به عاریت نداده است کسی!

جهت تهیه کتاب می توانید با نشر ثالث

آدرس: خیابان کریم خان - بین خ ایرانشهر و ماهشهر - پلاک 150

مراجعه بفرمایید

تلفن تماس:

88325376-77

دکتر علی شریعتی

azadehsoleimani — Thu, 29 Jan 2009 08:21:18 GMT

خدایا کفر نمی گویم،

پریشانم،
چه می‌خواهی‌ تو از جانم؟!
مرا بی ‌آنکه خود خواهم اسیر زندگی ‌کردی.
خداوندا!
اگر روزی ‌ز عرش خود به زیر آیی
لباس فقر پوشی
غرورت را برای ‌تکه نانی
‌به زیر پای‌ نامردان بیاندازی‌
و شب آهسته و خسته
تهی‌ دست و زبان بسته
به سوی ‌خانه باز آیی
زمین و آسمان را کفر می‌گویی
نمی‌گویی؟!
خداوندا!
اگر در روز گرما خیز تابستان
تنت بر سایه‌ی ‌دیوار بگشایی
لبت بر کاسه‌ی‌ مسی‌ قیر اندود بگذاری
و قدری آن طرف‌تر
عمارت‌های ‌مرمرین بینی‌
و اعصابت برای‌ سکه‌ای‌ این‌سو و آن‌سو در روان باشد
زمین و آسمان را کفر می‌گویی
نمی‌گویی؟!
خداوندا!
اگر روزی‌ بشر گردی‌
ز حال بندگانت با خبر گردی‌
پشیمان می‌شوی‌ از قصه خلقت، از این بودن، از این بدعت.
خداوندا تو مسئولی.
خداوندا تو می‌دانی‌ که انسان بودن و ماندن
در این دنیا چه دشوار است،
چه رنجی ‌می‌کشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است…

پشت سکوتم ...

گزارشی از ایران سبز

زمان ** ایست**

مرگ حتمی

ای یه داستان اما شما بگید شبیه کدوم داستانه؟؟

ننگ بر این مردم فریبها

ایرانی سبز

دلنوشته بارانی آزاده

جلسه نقد و بررسی معجزه ی شعر طنز

معجزه شعر طنز

دکتر علی شریعتی

زمان ایست